ਸੰਸ਼ੋਧਨ ਇਤਿਹਾਸ

# ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਫੁਲਕਾਰੀ: ਰੇਸ਼ਮੀ ਤੰਦਾਂ ਦੀ ਲੋਕ ਵਿਰਾਸਤ, ਬਾਗ਼, ਚੋਪ, ਸੁਭਰ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤਕ (GI Tag)

**ਫੁਲਕਾਰੀ** ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ-ਜੀਵਨ, ਸੁਹਜ-ਸਵਾਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਹਕਾਰ ਹੈ। 'ਫੁੱਲ' ਅਤੇ 'ਕਾਰੀ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਤੋਂ ਬਣੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ—'ਫੁੱਲ ਕੱਢਣ ਦੀ ਕਲਾ'। ਪੰਜਾਬੀ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਿਰ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ ਦੁਪੱਟਾ ਜਾਂ ਚਾਦਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ, ਨਾਨੀ ਦਾ ਪਿਆਰ, ਅਤੇ ਧੀ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਸੰਜੋਏ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਰੂਪ ਹੈ।

ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਧੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਨਾਨੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਾਜ ਲਈ ਫੁਲਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਕੱਢਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਸੰਨ 2011 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਨੂੰ **ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤਕ (GI Tag)** ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਗਈ।

---

## 1. ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਜ਼ਿਕਰ

* **ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜੜ੍ਹਾਂ:** ਕਸੀਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਇਸ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵੈਦਿਕ ਕਾਲ ਦੀ 'ਪੇਸ਼ਸ' (ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀ ਕਢਾਈ) ਅਤੇ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਸੂਜ਼ਨੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਬਾਣਭੱਟ ਦੇ 7ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ 'ਹਰਸ਼ਚਰਿਤ' ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਵਰਣਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
* **ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਦੀ 'ਹੀਰ' ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ:** 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਿੱਸਾਕਾਰ ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਮਰ ਰਚਨਾ 'ਹੀਰ' ਵਿੱਚ ਹੀਰ ਦੇ ਦਾਜ ਦੀਆਂ ਫੁਲਕਾਰੀਆਂ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਕਾਵਿਕ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ:
  > *"ਕੋਈ ਚੂੜੀਦਾਰ ਤੇ ਕੋਈ ਬੋਤਲਦਾਰਾਂ, ਕੋਈ ਧੁੱਪ-ਛਾਂਵਾਂ ਤੇ ਕੋਈ ਬਾਗ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ..."*
* **ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ-ਜਾਨ:** ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ, ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਹਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁਲਕਾਰੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹਰ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ:
  > *"ਇਹ ਫੁਲਕਾਰੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕੱਢੀ, ਇਸ ਨੂੂੰ ਵੇਖ ਵੇਖ ਅੱਖੀਆਂ ਰੱਜੀਆਂ..."*

---

## 2. ਨਿਵੇਕਲੀ ਕਾਰੀਗਰੀ ਅਤੇ ਕਢਾਈ ਦੀ ਤਕਨੀਕ

ਫੁਲਕਾਰੀ ਦੀ ਕਢਾਈ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀ ਕਸੀਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ:
1. **ਦੇਸੀ ਖੱਦਰ (Base Fabric):** ਇਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਰਖ਼ੇ 'ਤੇ ਕੱਤੇ ਹੋਏ ਸੂਤ ਤੋਂ ਬਣੇ ਮੋਟੇ ਖੱਦਰ (Khaddar) 'ਤੇ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਖੱਦਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਲ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ (ਕਾਸਾ), ਕਾਲੇ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਰੰਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਖੱਦਰ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਕਾਰਨ ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗੇ ਦੀ ਚਮਕ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
2. **ਪੱਟ ਦਾ ਧਾਗਾ (Silk Floss):** ਕਢਾਈ ਲਈ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਬੰਗਾਲ ਜਾਂ ਚੀਨ ਤੋਂ ਮੰਗਵਾਏ ਬਿਨਾਂ ਵੱਟ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰੇਸ਼ਮੀ ਧਾਗੇ (ਜਿਸਨੂੰ 'ਪੱਟ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੂੜ੍ਹਾ ਪੀਲਾ (ਸੁਨਹਿਰੀ), ਲਾਲ, ਸੰਤਰੀ, ਗੁਲਾਬੀ, ਹਰਾ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
3. **ਪੁੱਠੀ ਸਾਈਡ ਤੋਂ ਤੰਦਾਂ ਗਿਣ ਕੇ ਕਢਾਈ:** ਫੁਲਕਾਰੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਨਕਸ਼ਾ, ਪੈਨਸਿਲ ਜਾਂ ਛਾਪਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਔਰਤਾਂ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਪੁੱਠੇ ਪਾਸਿਓਂ ਸੁਈ ਨਾਲ ਤਾਣੇ-ਪੇਟੇ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਗਿਣ ਕੇ ਤਰੋਪੇ (Darning stitch) ਭਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਤੰਦ ਵੀ ਗ਼ਲਤ ਗਿਣਨ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਵਿਗੜ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਣਿਤ ਅਤੇ ਕਲਪਨਾ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਸੰਗਮ ਹੈ।

---

## 3. ਫੁਲਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵੰਨਗੀਆਂ

ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮੌਕਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁਲਕਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਚੱਲਿਤ ਰਹੀਆਂ ਹਨ:

### (ੳ) ਬਾਗ਼ (Bagh)
'ਬਾਗ਼' ਫੁਲਕਾਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੂਪ ਹੈ।
* **ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ:** ਇਸ ਵਿੱਚ ਰੇਸ਼ਮੀ ਪੱਟ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਖੱਦਰ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਸੰਘਣੀ ਕਢਾਈ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੇਠਲਾ ਖੱਦਰ ਰੱਤੀ ਭਰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਬਾਗ਼ ਖਿੜਿਆ ਹੋਵੇ।
* **ਕਿਸਮਾਂ:** ਸ਼ਲਗਮ ਬਾਗ਼, ਮਿਰਚ ਬਾਗ਼, ਪੰਚਰੰਗਾ ਬਾਗ਼, ਸਤਿਰੰਗਾ ਬਾਗ਼, ਅਤੇ ਕੌੜੀ ਬਾਗ਼। ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਨੂੰ ਮੁਕੰਮਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕਈ ਸਾਲ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

### (ਅ) ਚੋਪ (Chop)
* **ਨਾਨਕੀ ਛੱਕ ਦਾ ਸ਼ਗਨ:** ਚੋਪ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਨਾਨੀ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਦੋਹਤੀ (ਲਾੜੀ) ਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
* **ਰੰਗ ਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ:** ਇਹ ਗੂੜ੍ਹੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਖੱਦਰ 'ਤੇ ਦੋਹਰੇ ਤਰੋਪੇ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤਿਰਛੇ ਕੰਘੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਸੁਹਾਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।

### (ੲ) ਸੁਭਰ (Subhar)
* **ਲਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ:** ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਚਾਰ ਲਾਵਾਂ ਲੈਂਦੇ ਸਮੇਂ ਲਾੜੀ ਸੁਭਰ ਓੜ੍ਹਦੀ ਹੈ।
* **ਮੋਟਿਫ਼:** ਇਸਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਕੋਨਿਆਂ 'ਤੇ ਸੁਹਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸ਼ਗਨਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

### (ਸ) ਹੋਰ ਰਵਾਇਤੀ ਕਿਸਮਾਂ
* **ਨੀਲਕ (Neelak):** ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਖੱਦਰ 'ਤੇ ਪੀਲੇ ਤੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੱਟ ਨਾਲ ਕੱਢੀ ਗਈ ਫੁਲਕਾਰੀ।
* **ਤਿਲਪੱਤਰਾ (Tilpatra):** ਤਿਲਾਂ ਵਰਗੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਜੋ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਲਾਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਗਨ ਵਜੋਂ ਵੰਡੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
* **ਛਮਾਸ (Chhamaas):** ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ (ਛੋਟੇ ਗੋਲ ਆਇਨਿਆਂ) ਨਾਲ ਜੜੀ ਹੋਈ ਫੁਲਕਾਰੀ ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
* **ਘੁੰਘਟਬਾਗ਼ (Ghunghatbagh):** ਘੁੰਘਟ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਸੰਘਣੀ ਕਢਾਈ ਵਾਲੀ ਖ਼ਾਸ ਫੁਲਕਾਰੀ।

---

## 4. ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਮਹੱਤਵ

ਪੁਰਾਤਨ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ 'ਤ੍ਰਿੰਝਣ' ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲ-ਬੈਠਣ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਆਣੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਚਰਖ਼ੇ ਕੱਤਦੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁਲਕਾਰੀਆਂ ਕੱਢਦੀਆਂ ਸਨ। ਸੁੱਖ-ਦੁੱਖ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦਿਆਂ, ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਿਆਂ ਕੱਢੀ ਗਈ ਫੁਲਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬਣਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਦਾਜ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਫੁਲਕਾਰੀ ਨੂੰ ਧੀਆਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗਹਿਣਾ ਮੰਨਦੀਆਂ ਸਨ।

---

## 5. ਆਧੁਨਿਕ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਅਤੇ ਫੈਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ

ਅੱਜ ਫੁਲਕਾਰੀ ਪੇਂਡੂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਫੈਸ਼ਨ ਰੈਂਪਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ:
* **ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਿੰਗ:** ਫੁਲਕਾਰੀ ਕਢਾਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਦੁਪੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਜੈਕਟਾਂ, ਸਾੜ੍ਹੀਆਂ, ਪਰਸਾਂ, ਕੁਰਤੀਆਂ, ਕੁਸ਼ਨ ਕਵਰਾਂ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਧੂਮ-ਧਾਮ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
* **ਮਹਿਲਾ ਸਵੈ-ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹ:** ਪਟਿਆਲਾ, ਬਠਿੰਡਾ ਅਤੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਦੀਆਂ ਪੇਂਡੂ ਔਰਤਾਂ ਸਵੈ-ਸਹਾਇਤਾ ਸਮੂਹਾਂ (Self Help Groups) ਰਾਹੀਂ ਫੁਲਕਾਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼-ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੇਂਡੂ ਔਰਤਾਂ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਬਣ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।