ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ: ਚਮਕੌਰ ਦਾ 14 ਸਾਲਾ ਅਮਰ ਯੋਧਾ
ਮੁੱਖ ਨਿਚੋੜ: ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖੀ ਸਿਦਕ ਉਮਰਾਂ ਦਾ ਮੁਹਤਾਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਬੱਚੇ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਵਾਂਗ ਵਿਆਹ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾਈ।
1. ਜਨਮ ਅਤੇ ਬਾਲ-ਲੀਲ੍ਹਾ
ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ 14 ਮਾਰਚ 1691 ਨੂੰ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ:
- ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ: 'ਜੁਝਾਰ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ 'ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੂਝਣ ਵਾਲਾ' ਜਾਂ 'ਕਦੇ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਮਾ'।
- ਸਿਖਲਾਈ: ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਅਤੇ ਨੇਜ਼ਾਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। 1699 ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਕੇ ਸਿੰਘ ਸਜੇ।
---
2. ਚਮਕੌਰ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਾਦਤ
22 ਦਸੰਬਰ 1704 ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ:
- ਗੁਰੂ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ: ਬਾਬਾ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ:
"ਪਿਤਾ ਜੀ! ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣ ਦੇਣਾ।"
- ਕਵੀ ਅੱਲਾ ਯਾਰ ਖ਼ਾਂ ਜੋਗੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ:
"ਬੱਚੇ ਨੇ ਕਹਾ: ਦਿਲ ਮੇਂ ਮੇਰੇ ਖ਼ੌਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਯੇਹ ਜਾਨ ਤੋ ਕਿਆ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਲਾਖੋਂ ਭੀ ਫ਼ਿਦਾ ਹੈਂ!"
- ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਜੌਹਰ: ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਪੰਜ ਸਿੰਘਾਂ (ਭਾਈ ਹਿੰਮਤ ਸਿੰਘ, ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ, ਭਾਈ ਧਰਮ ਸਿੰਘ ਆਦਿ) ਨਾਲ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ। 14 ਸਾਲ ਦੇ ਜੁਝਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮੁਗ਼ਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਅਖ਼ੀਰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਘਿਰ ਜਾਣ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਝੱਲਦੇ ਹੋਏ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਪਾਈ।